Showing posts with label ಕವನಗಳು. Show all posts
Showing posts with label ಕವನಗಳು. Show all posts

Tuesday, February 16, 2016

ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ

ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು,
ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ... 
ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು, ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ,
ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ, ವಿನತಿಯೊಂದ ತಂದಿರುವೆ....

ಕಾವ್ಯದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ, ಪದಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆ,
ಪ್ರೇಮ ಪರ್ವತದ ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ವಸಂತನ ಮಳಿಗೆ...
ಬಾ ಗೆಳೆಯ, ತಡ ಮಾಡದೆ,
ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಕಂಪಿಸಲಿ ನಮ್ಮ ಮಿಲನ ಮಲ್ಲಿಗೆ,
ಪಶ್ಚಿಮ ರತವೇರಿದ ಆ ರವಿಯೂ,
ಅಂಜುತ ಹೊನ್ನಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸಲಿ, ಕಂಡು ನಮ್ಮ ಮೆಲ್ಲಗೆ....

ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು,
ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ...
ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ,
ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ತರ್ಕವೊಂದ ತಂದಿರುವೆ ...

ಲಘು ಗುರು ಹಾಕಿ ಬರೆದ ಷಟ್ಪದಿಗಳಂತೆ,
ಬಗೆ ಬಗೆ ಬಣ್ಣ ಹೊಸೆದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಂತೆ,
ಕೇಳಿಲ್ಲಿ, ಓ ಇನಿಯ,
ಮಿಡಿದ ಹೃದಯಗಳ ಬಲ್ಲ ವಿಧಿಯು, ಒಲ್ಲೆನೆಂದನೇಕೆ? ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ?
ಪ್ರೇಮದುತ್ತುಂಗದ ದಿವ್ಯತೆಯ ಕಂಡು ಅಸೂಯೆಯೇಕೆ ? ಅವನಿಗೆ?? ...
ಹ್ಞೂ ಇರಲಿ ಬಿಡು,
ನೋವು ನಮಗಾದರು, ಬೇರೆಯವರಿಗೇಕೆ ?

ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು,
ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ...
ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ,
ಬೊಗಸೆ ನೀರಲಿ ನೆನಪ ದೋಣಿ ತಂದಿರುವೆ....

ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ವೇಳೆ,
pulsor ಬರೆದಿತ್ತು ಲಾಂಗ್ ರೈಡ್ ಓಲೆ...
ನೆನಪಿದೆಯೆ ಗೆಳೆಯ?
ಮೈಸೂರ್ ಹೈವೇಯಲ್ಲಿ,
speedomeeter ತೋರಿಸಿದ ೧೦೦ ರ ಅಂಕಿ?
ಅಲ್ಲೇ ಒಂದಂಗಡಿಯಲಿ,
ಕೈಲಿಡಿದ ಬ್ರೆಡ್ ಕಂಡು ಬಂದ ಮಂಕಿ ?
ಗುಲುಗದಿರು ನವಾಬ್.... ಚೀರಾಟದ ಪರಿಯ ನೆನೆದು.

ನೆನಪಿದೆಯೆ ?
ಬೈಟು ಟೀ, ಸುಟ್ಟ ತುಟಿ, ನೀನಿಟ್ಟ ಚುಂಬನದ ಧಾಟಿ ????
ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸಿದ ಕೈಬೆರಳು, ಗಲ್ಲವ ಆಲಿಂಗಿಸಿ,
ನಾಚಿದ ಕಂಗಳ ಸುತ್ತಳತೆ ಅಳೆಯುತಿರೆ,
ನೆನಪಿದೆಯೆ ಗೆಳೆಯ ?
ನನ್ನುಸಿರ ಬಿಸಿಯು ನಿನ್ನೆದೆಯ ತಾಕಿದ್ದು?
ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಚರಣೆಯ ನಡುವೆ ಮೌನ ರಾಗ ಹಾಡಿದ್ದು?

ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು,
ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ...
ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ,
ಕಣ್ಣ ಕೊನೆಯಲೆ ಕರೆಯ ಕೊರೆಯುವೆ....

ಭಾವನೆಗಳ ಬೆನ್ನತ್ತಿ, ಮನದೊಟ್ಟಿಗೆ ಸೆಣಸುತಿರೆ,
ಆಗಲೇ ಸೋಲಿಸಿದ ಕಂಗಳ, ಕಂಬನಿಯಲಿ ಸೆರೆ ಮಾಡಿರೆ,
ಕೇಳು ಎನ್ನ ಕಾವ್ಯದ ಒಡೆಯ,
ಹೊರಡುವೆನು ನಾನಿಂದು,
ಮರೆಯದಿರು ಗುರಿಯೆಂದು,
ನಗುತಲಿ ನೆನೆ ನನ್ನ, ಛಲ ಬಿಡದೆ ಸಾಧಿಸಿದಂದು ...
ಇನ್ನೆಂದು ಬರೆನೆಂದು, ಓ ಗೆಳೆಯ ಕುಗ್ಗದಿರು,
ಧೋಕ ಮಾಡಿರುವೆ, ಮೌಕ ನೋಡಿ ಕ್ಷಮಿಸಿಬಿಡು,
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಎಂದಿನಂತೆ ...

ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು,
ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ...
ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯದಿರು ಅಪ್ಪಿ ಹೇಳುವೆ,
ಇದೇ ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ದಿನವೆಂದು ...

                                                -- ರಶು ಪುಟ್ಟಿ


Wednesday, June 17, 2015

ಬಾಲ್ಯ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೆ ಸುಖದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತೆ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಅದನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಮಾತಿರುತ್ತೆ . ಆದರೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಬಾಲ್ಯ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದ ಕನ್ನಡಿಯಂತಿರುತ್ತದೆ. ಅವರ ಬಾಲ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ದಿನ ನಿತ್ಯ ನಮಗೆ ನೋಡಲು ಸಿಗುವ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳ ಬಾಲ್ಯದ ಕಾವ್ಯ ಇದು.  




ಕೆಂಪು ದೀಪದಂತೆ ಬಾಲ್ಯ
--------------------------

ಬಾಲ್ಯ, ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ,
ನೆನೆದು ಹಾಡುವಂಥದ್ದೇನಲ್ಲ ಬಿಡಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ.....

ನಿಮ್ಮಂತೆ ನನಗೆ ಹಿತವಾದ ನೆನಪುಗಳಿಲ್ಲ,
ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಫ್ರಾಕುಗಳಿಲ್ಲ ,
ಬಿದ್ದು ಅಳಲು ಸೈಕಲ್ ಇಲ್ಲ ,
ಸೂರಿಲ್ಲ, ಮಾಡಿಲ್ಲ , ಹಡೆದವ್ವ ಅಪ್ಪನ ಹಿತವಾದ ಮಾತಿಲ್ಲ ,
ಹ್ಞು ......
ಇವೆಲ್ಲ ಬಿಡಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಂಗಳು ಕೂಳಿಗೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲ.

ನೆನೆದು ಹಾಡುವಂತದ್ದಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ,
ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಗೋಳೇ ಎಲ್ಲ ,
ಹಂಗಿನ ಬಾಲ್ಯ ನಡೆದಿತ್ತು ಮೆಲ್ಲ ...

ರವರವನೆ ತಾಂಡವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರವಿಯ ಕೆಳಗೆ,
ಜನವನವೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಗೆ ,
ಲೋಕದ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ ಬಿದ್ದು ಮಲಗಿದ್ದ ತಂದೆಗೆ ,
ಝುಯ್ಯನೆ ಮುತ್ತಿದ್ದ ನೊಣದ ಅನುಭವವೂ ಇಲ್ಲ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ,
ಮಕ್ಕಳಿಹರು ಎಂಬ ನೆನಪೂ ಇಲ್ಲ ಈ ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ.

"ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಸಮಾನರು " ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ,
ಮೈ ಮೇಲಿನ ಅರಿವೆಯ ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ,
ಮಕ್ಕಳು ಉಂಡವೋ ... ತಿಂದವೋ .. ಯೋಚನೆಯಿಲ್ಲ ಹಡೆದವಳಾಗಿ ,
ಕಂಠ ಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದು ರಸ್ತೆಯ ಆಚೆ ಬದಿಯ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮತ್ತಲ್ಲಿ ಮಗ್ನಳಾಗಿ.

ನೆನೆದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದೇನಲ್ಲ ಬಿಡಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ,
ಆ ಪದದ ಅರ್ಥವೂ ತಿಳಿಯದ ಆ ಬಾಲ್ಯ .

ಸಂಚಾರಿ ದೀಪದ ಕಂಬ ಅಲ್ಲೊಂದಿತ್ತು ,
ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು ,
ಬಸಿರಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನ ಅಳುವೊಂದಿತ್ತು,
ಕಂಕುಳಲ್ಲಿದ್ದ ತಮ್ಮನ ಹೊಣೆ ಹಣೆ ಮೇಲಿತ್ತು .

ಆ ಹೊಣೆ , ಆ ಬಾಲ್ಯ ,
ಕೆಂಪು ದೀಪ ತೋರುವ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸಿತ್ತು ...
ಕೇಳಬೇಕೆ ? ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾದವರ ಗತ್ತು ?
ಹಲ್ಲುಗಿಂಜಿ ಕೈ ಚಾಚಿದರೆ ,
ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದೋ ಒಂದು ಹೊತ್ತು .

ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿಯೊಂದೇ ..
ಚಮ್ಮಾರನ ಉಪಕರಣಗಳು,
ಜೋಡಿಸಿದ್ದ ಅವ ನೋಡಿ ಯಾರಾದರು ಹುಡುಕುತ್ತ ಬಂದರೆ,
ನೆನಪಾಗುತ್ತಿತ್ತು ರುಚಿಯ ತಿನಿಸುಗಳು .
ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಲ್ಲೇ ಚಪ್ಪಲಿಯ ಪಟ್ಟೆಂದು ಒಡೆದು,
ಅರಿದ ಅಂಗುಟವ ಒಲಿದರೆ,
ಬಣ್ಣದ  ಮಾತಾಡಿ, ಚಪ್ಪಲಿ ಒಡತಿಯ ಒಪ್ಪಿಸಿ,
ಪಾಲಿಶ್ ಗಿಲೀಶ್ ಮಾಡಿದರೆ,
ಮಡಿಲಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು, ೫ ರಿಂದ ೧೦ ರೂಪಾಯಿಗಳು.  

ಬಂದ ಹಣದಲ್ಲಿ, ಅವ್ವ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಊಟ ತಂದಿಟ್ಟು,
ನಾಲ್ಕಾಣಿ ಮಿಟಾಯಿ ನನಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು,
ಅದರಲ್ಲಿ ಸೋದರನಿಗೂ ಕೊಟ್ಟು ,
ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಮತ್ತೆ....
ಕೆಂಪು ದೀಪ ತೋರುವ ಕಡೆಗೆ, ತಮ್ಮನ ಹೊತ್ತು,
ಸಂಕಟ ಪಡದಿರಿ , ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹವೇ ಇಷ್ಟು.

ಬಾಲ್ಯ ಬಿಡಿಸದ ಒಗಟು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ .... ಬಾಲ್ಯ .... ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ....

---------------------- ರಶು ಪುಟ್ಟಿ
 
      

Tuesday, June 18, 2013

ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ? ಶಾಕುಂತಲೆ
~~~~~~~~~~~~~






60ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ಶಾಕುಂತಲೆ ?
ನಿಟ್ಟುಸಿರೊಂದಿಗೆ ನಾಲಗೆ ಹೊರಳಿದಾಗ ,
ದುರುಗುಟ್ಟಬೇಕೇ? ಪಕ್ಕದಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನನ್ನಾಕೆ ಕಮಲೆ .....
ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿಂದ ನಗೆಯೊಂದ ಬೀರುತ್ತ,
ಎದ್ದು ಹೊರಟೆನು ಹೂದೋಟದ ಕಡೆಗೆ .....
60ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ?? ಶಾಕುಂತಲೆ ......

ಕೆಂಗುಲಾಬಿ ತೊಟ್ಟ ನೀಳ ಜಡೆ,
ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮುಗ್ಧ ನಗೆ.
ಕಾಡಿಗೆಯು ಸೇರಿದ್ದ ಆ ಕಣ್ಣ ಅಂಚು,
ತೆಪ್ಪಗಿದ್ದ ನನಗಾಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು ಸಂಚು.

ಆಗ ನಾನಿದ್ದೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಕೊನೆ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ,
ದಾಖಲಾತಿ ಆಗಬೇಕಿತ್ತೇ? ಆಕೆ, ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ.
ಬೇಡಿದ್ದೆ ಗಣಪನ ಆಕೆಗಾಗಿ ನಪಾಸಾಗಲೆಂದು,
ಕಾಣೆಯಾಗಬೇಕೆ? ಆಕೆ , ದೇವರು ಕೃಪೆ ತೋರಿದಂದು ....

ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ? ಶಕುಂತಲೆ ..........

60ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ??
ಲಿಂಗಾಯತರ ವೋಣಿಯ, ಒಬ್ಬಾಕಿ ಚೆಲುವಿ,
ಎಲ್ಲಿಹಳೋ ಕಾಣೆ,
ಹೇಗಿಹಳೋ ಕಾಣೆ,
ಕೃಷ್ಣವರ್ಣದ  ಬೆಡಗಿ ಶಾಕುಂತಲೆ......

60ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಆಸೆ ತಾರಬೇಕೆ ? ಶಾಕುಂತಲೆ ....

ಪಡುವಣವ ಕೆಂಪಾಗಿಸಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ ನೇಸರನು,
"ಕೂತಿರೇಕೆ ಗೌಡರೇ ?"
ಎಂದಿದ್ದರು ಹೊರಡುತಿದ್ದ ಪರಿಚಿತರು ,
ವಾಕಿಂಗ್ ಸ್ಟಿಕ್ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟು ನಿಂತ ನಾನಂದೆ ಮನದಲಿ,
60ರ ಹರೆಯದಲಿ ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ? ಶಾಕುಂತಲೆ .....

ಮನೆಯ ಸೇರಿದ ನನ್ನ ಕುಶಲ ವಿಚಾರಿಸಿದ ಮಗನ ಗೆಳೆಯ ಗೋಪಿ,
ಮಾತಿನಲೆ ಅಂದ "ನನ್ನವ್ವ ನಿಮ್ಮೂರಿನವಳು" ಹೀರುತ್ತ ಕೈಲಿದ್ದ ಕಾಪಿ.
ಹೆಸರ ಕೇಳಿದ ಎನ್ನ ನೋಡುತ್ತ ನುಡಿದ "ಶಾಕುಂತಲೆ"........
ಅರಳಿದ ಎನ್ನ ಮುಖವ ನೋಡುತ
ಹುಬ್ಬುಗಟ್ಟಿದಳು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಮಲೆ .....

60ರ ಹರೆಯದಲಿ ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ? ಶಾಕುಂತಲೆ .....

"ನಾಳೆ ಗೋಪಿಯ ಮನೆಗೋಗುವ"
ಎಂದಳು ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಕಮಲೆ ,
ರಾಗವೆಳೆದಳು, ಹೊದಿಕೆ ಎಳೆಯುತ,
"35 ವರ್ಷ ಸಂಸಾರವಾದ ಮೇಲೆ
ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ಶಾಕುಂತಲೆ ?"

ಹೌದಲ್ಲವೇ .....
60ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಬೇಕೆ ......  ಶಾಕುಂತಲೆ ???????

                                             -- ರಶು ಪುಟ್ಟಿ


ಓ  ಚಂದಿರ,
ಇರುಳ ತೇರ ಏರಿ  ಬಂದ ಇಂದಿರ...

ನನ್ನದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಕನಸ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ...
ನೀನಿಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ,
ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೆ ,
ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ....

ಓ ಚಂದಿರ,
ಬೆಳದಿಂಗಳೇ ನಿನ್ನ ಮಂದಿರ.

ಮನದಲ್ಲಿ ಚಿಮ್ಮಿರುವ ಬಾವನೆಗಳ ರಾಶಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು....
ನೀ ಜಾರಿ  ಧರೆಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದರೆ,
ನನ್ನೆದುರು ನೀ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ,
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ  ಸ್ನೇಹ ಕಂಡಿದ್ದರೆ.

ಓ ಚಂದಿರ
ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ನೀನೆ ಸುಂದರ.

ಬಾಳಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬಹುದಿತ್ತು....
ನೀನಿಂದು ಬಂದಿದ್ದರೆ,
ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆದಿದ್ದರೆ,
ನನ  ಮಾತಿಗೆ ಹ್ಞು ಅಂದಿದ್ದರೆ.

ಓ  ಚಂದಿರ ....
       
                      --ರಶು ಪುಟ್ಟಿ

Monday, October 24, 2011

ಮರೆಯಲೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?


ಮರೆಯಲೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?
ಮರೆಯಲೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ,
ಎನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ ಕೇಳೆನ್ನ ಗೆಳೆಯ,
ಮರೆಯಲೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?
ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಭಾವವಿದು ಅರಿಯಬಾರದೆ? ನನ್ನೀ ಮೊರೆಯ,
ಮರೆಯಲೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?

"ನೀ ಎನ್ನ ಮನದನ್ನೆ " ಎಂದಿದ್ದೆ ನನಗಂದು,
ಅದೇ ಸಾಲು ಇನ್ನಾರಿಗೋ ಅಲಂಕರಿಸಿದೆ ನೀನಿಂದು,
ಮೋಸಹೋದ ಏನ ಪ್ರೀತಿ ಅತ್ತು ಕರೆದಿತ್ತು ಆ ದಿನದಂದು,
ಬೇಸರ ಕೋಪದಿ ತಿರುಗಿತ್ತು ಮೋಡಗಳಾ ಬಣ್ಣ ಕಂದು,
ಛೆ, ಮರೆಯಬೇಕಿವನನ್ನ,
ಎಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ? ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಭಾವವಿದು ಕೇಳೆನ್ನ ಇನಿಯ.
ಮರೆಯಲೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ.

ಮರೆಯಲೆಂದರೂ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?
ಮರೆಯಲಾರೆನು, ಮರೆತು ಎನ್ನ  ಬದುಕಿರದು,
ನೀನಿರದಿದ್ದರೇನಂತೆ  ನಿನ ನೆನಪಿಹುದು,
ಆ ನೆನಪಲೆ ಬಾಳುವ ಛಲವಿಹುದು, 
"ಎಲ್ಲೋ ಸುಖವಾಗಿರು" ಎಂಬ ಹರಕೆಇಹುದು,
ಮರೆಯಲಾರೆನು. ಏಕೆಂದರೆ,
ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಭಾವವಿದು, ಇದೇ ನನ್ನ ನಿರ್ಣಯ. 

Friday, July 15, 2011

ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಬೆಳಕಲ್ಲು ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ



ನಮಿಸುವೆನು ಗುರು ನಿನಗೆ  ಭಕ್ತಿ ಭಾವದಿಂದ,
ಬೆಳಗುವುದು ಜಗವೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ.

ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಬೆಳಕಲ್ಲು ನಿನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ,
ಪ್ರತಿ ಮಗುವ ಬದುಕಲ್ಲೂ ನೀನೇ ಆಧಾರ ಕಂಬ.

ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ತಾನೆ ಈ ಬಂಧು ಬಳಗ,
ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಾವು ಈ ದೇಶದ ಸಲಗ.

ಪ್ರತಿ ಮನುಜನ ಮನದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಮಂದಿರವಿಹುದು
ಪ್ರತಿ ದಿನಕು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಕು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿಹುದು.

ಹೇಳೋ ಹೇಳೋ ಮಳೆರಾಯ

ನಿನಗೂ ಕೋಪವೇ ಬಡವರ ಮೇಲೆ,
ಪಟ-ಪಟ ಸುರಿಯುವೆ ಮಳೆರಾಯ.
ಧಾನ್ಯವ ಕೊಚ್ಚಿ, ಮನುಜರ ಚಚ್ಚಿ,
ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ ಜವರಾಯ?

ಕೋಗಿಲೆ ಕಂಠ ಮಧುರವು ನಿನಗೆ,
ರೈತನ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸದೆ?
ರಂಭೆ ಊರ್ವಶಿ ಕಾದಿಹರಲ್ಲಿ,
ಬೇಗನೆ ಹೋಗೋ ಮಾರಾಯ.

ಎಲ್ಲರ ನಡುಗಿಸಿ, ಅಹಂ ಹುದುಗಿಸಿ,
ಧರೆಯನು ಸೇರಲು ಬಂದಿಹೆಯ?
ಸಾಗರ ಕಾಣುವ ತವಕದಿ ನೀನು,
ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡಲನು ತಂದಿಹೆಯ?

ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಎನ್ನದೆ,
ಎಲ್ಲರ ಮೈಲಿಗೆ ಕಳೆದಿರುವೆ.
ಕನ್ನಡ ತಮೀಳು ತೆಲುಗು ಎನ್ನದೆ,
ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯ ತೊಳೆದಿರುವೆ,
     ಹೇಳು ಎಲ್ಲಿಗೆ ನೀನು ಹೊರೆಟಿರುವೆ?

Wednesday, July 13, 2011

ನಿನಗೇ ಬರೆದ ಪತ್ರ....

ನಿನಗೇ ಬರೆದ ಪತ್ರ.
ನಿನಗೇ ಬರೆದ ಪತ್ರ, ತಲುಪಿತೇ ನಿನ್ನ ಮನದಂಗಳವ ಗೆಳತಿ?
ಕಾದಿಹೆನು ಉತ್ತರಕೆ, ತರುವೆಯಾ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಸರತಿ
ಹ್ಞೂ ಅನ್ನು.
 ಹ್ಞೂ ಅನ್ನು, ಈಗಲೇ ಆಗುತಿ ನೀ ಎನ್ನ ಹೆಂಡತಿ
ತುಸು ಘಾಟಿ ಎನ್ನಮ್ಮ , ಒಪ್ಪಿಸು ಬಾ ಆಗ ನೀ ಮನ ರಾಜ್ಯದ ಒಡತಿ.

ನಿನಗೇ ಬರೆದ ಪತ್ರ.
ನಿನಗೇ ಬರೆದ ಪತ್ರ, ನಿನ್ನಣ್ಣನ ಕರ ಹೊಕ್ಕಲಿಲ್ಲ ತಾನೆ?
ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕರೂ , ಇಂತಿ ಹೆಸರಿಲ್ಲ ಬಲು ಜಾಣ ನಾನೇ.
ತೋರದಿರು ನಿನ್ನಕ್ಕನಿಗೆ....
ತೋರದಿರು ನಿನ್ನಕ್ಕನಿಗೆ ಅವಳ ಮೊದಲ ಪತ್ರದ ಒಡೆಯ ನಾನೇ,
ಈಗಲೂ ಇಷ್ಟವೇ .....
ಅದರೇನು ಮಾಡಲಿ, ಆಕೆಗೀಗ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳು ತಾನೆ?

ನಿನಗೇ ಬರೆದ ಪತ್ರ.
ನಿನಗೇ ಬರೆದ ಪತ್ರ, ಉತ್ತರ ನನಗೇ ಇರಲಿ, ನಿನ್ಹೆಸರು ಕಮಲ ತಾನೇ....

ಬರಬಾರದೆ ಓ ಇನಿಯನೆ ?



ಈ ಸಂಜೆಯ ತಂಗಾಳಿಯು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನೆ,
ಮೈ ಮುಟ್ಟಿದ ಈ ಹನಿಗಳು ಕೆದಕೆತ್ತಿವೆ ಹಳೆ ನೆನಪನೆ.
ಬರಬಾರದೆ ನೀ ಈಗಲೆ ವೈಮನಸನು ತಲೆಗ್ಹಚ್ಚದೆ,
ತಡಮಾಡದೆ ಬಳಿಸಾರುತ ಏನ ಕಂಗಳ ಬಳಿಗಟ್ಟದೇ.

ನೆನಪಾಗದೆ  ಓ ಇನಿಯನೆ ಜೊತೆ ಕಂಡ ಆ ದಿನಗಳು?
ಮುಂಗಾರಿನ ಆ ಮಳೆಯಲಿ ನಾಲ್ಗೆ ಸುಟ್ಟ ಬಿಸಿ ಒಡೆಗಳು?
ಬಿಗಿದ್ಹಿಡಿದ ಕೊಡೆಯಡಿಯಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ಜೇನ್ನುಡಿಗಳು?
ಹಸಿಯಾಗಿದೆ ನಾವೊಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆದ್ಹೋದ ಈ ಗಲ್ಲಿಗಳು ?

ಹುಡುಕುತ್ತಿವೆ ಏನ ಕಂಗಳು ಎವೆಯಿಕ್ಕದೆ ನಿನ್ನ ದಾರಿಯೇ,
ಚಡಪಡಿಸುತ ಮನ ನೋಡಿದೆ ನಡೆದಾಡುವ ಮಂದಿ ಮೊರೆಯೇ ....
ನಿನ್ನೊಲುಮೆಯ ಕಿರುತಪ್ಪಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಇಲ್ಲವೆ ಓ ಇನಿಯನೆ ?
ಇನ್ನೆಸೆಗೆನು ಮನ್ನಿಸೆನ್ನನು ಬಾ ಒಮ್ಮೆ ಮನದೊಡೆಯನೆ